Bu bank, Eyüpte, Haliç kıyısında gördüğüm bir bank’a çok benziyor.
Can çekişen haliç’in kıyısında güzel bir park var. O parkta çocuklar oynuyor…
kızlı erkekli gruplar yeşillikler üzerinde geziniyorlar, el ele tutuşup, sallanıyorlar salıngaçlarla…
…
Parkın arka taraflarında ise böyle bir bank var ve hemen arkasında isimsiz bir mezar…
Mahzun, garip bir mezar o, hemde neşe’nin ortasında kalmış bir mezar.
Diğer bütün banklar sağlam, bir o yıkık.
Diğer bütün banklar temiz, bir o tozlu.
Diğer bütün banklara oturuyor kızla erkek, bir tek ona bakan yok.
Bir çekim esnasında keşfettim orayı ve olaya dahil etmedim. Bir bana kalsın istedim, kadrajı değiştirdim. Bilmesinler, bana kalsın istedim en bencil tarafımla.
…
Şimdi görmek gerek o bankı yeniden.
Bu resmi görünce aklıma geldi.
Yazın bile inanılmaz mahzun duran bank kimbilik bu kış gününde ne haldedir.
…
Ve bu blogun son resmi, en mahzun resmidir.
Florya’da yeşeren ekibin tesbih taneleri gibi dağılmasınında resmidir.
Hiçbir şeye üzülmüyorum Eyüp parkında yatan isimsiz kabre üzülmediğim gibi.
Her son böyle aslında. Fatih Camii avlusunda yatsanda aynı sona tabisin, Eyüp parkında yatsanda.
Savrulmuşluk iyi gelir insana.
En son gittiğimde bir Fatiha okudum o isimsiz yatana ve bankta oturup kitap okudum.
Vurdumduymazlık mıdır bu; Hayır…
Otlar yığılmıştı sağına soluna, dokunmadım. Tembellik değil bu.
Nefes alıp veriyordu, yaşamak adına yürekten…
Yaşam anlamını yitirdi…
Artık nefes de almıyor…
Bu bank, Eyüpte, Haliç kıyısında gördüğüm bir bank’a çok benziyor.
Can çekişen haliç’in kıyısında güzel bir park var. O parkta çocuklar oynuyor…
kızlı erkekli gruplar yeşillikler üzerinde geziniyorlar, el ele tutuşup, sallanıyorlar salıngaçlarla…
…
Parkın arka taraflarında ise böyle bir bank var ve hemen arkasında isimsiz bir mezar…
Mahzun, garip bir mezar o, hemde neşe’nin ortasında kalmış bir mezar.
Diğer bütün banklar sağlam, bir o yıkık.
Diğer bütün banklar temiz, bir o tozlu.
Diğer bütün banklara oturuyor kızla erkek, bir tek ona bakan yok.
Bir çekim esnasında keşfettim orayı ve olaya dahil etmedim. Bir bana kalsın istedim, kadrajı değiştirdim. Bilmesinler, bana kalsın istedim en bencil tarafımla.
…
Şimdi görmek gerek o bankı yeniden.
Bu resmi görünce aklıma geldi.
Yazın bile inanılmaz mahzun duran bank kimbilik bu kış gününde ne haldedir.
…
Ve bu blogun son resmi, en mahzun resmidir.
Florya’da yeşeren ekibin tesbih taneleri gibi dağılmasınında resmidir.
Hiçbir şeye üzülmüyorum Eyüp parkında yatan isimsiz kabre üzülmediğim gibi.
Her son böyle aslında. Fatih Camii avlusunda yatsanda aynı sona tabisin, Eyüp parkında yatsanda.
Savrulmuşluk iyi gelir insana.
En son gittiğimde bir Fatiha okudum o isimsiz yatana ve bankta oturup kitap okudum.
Vurdumduymazlık mıdır bu; Hayır…
Otlar yığılmıştı sağına soluna, dokunmadım. Tembellik değil bu.
…
İnsicamı bozmamak gerek.
O mezar ve bank garipliği ile güzel.
Kimi dostluklarda…
…
Vesselam
Ey yılları yıllara ulayıp aşan,
Ey nesillerden nesillere ulaşan..
Doyumsuz sevgine doymuyor ihvan..
Selamün aleyküm .Umarim saglik ve afiyettesindir.
Kalsaglicakla….